Skip Navigation Links

سرانداز ها

2-3-1 سراندازها و پوشش سر و صورت

الف) چارقد ( سه گوش  با لبه سکه دوزی شده)

ب) شال ( 100×100 cm ابعاد شال تا 150×150 نیز مشاهده می شود- ترکمن ها)

پ) مینا روسری بانوان بختیاری

ج) چادر ( توری ابریشمی پنبه ای پشمی) روپوش

چ) سربند ( روسری) یالیق باشلق

ح) پیشانی بند

خ) تل

د) نوارهای منجوق دوزی شدن و یا سکه دوزی شده به همراه چنگه

ذ) کلاه ( کولته)

ر) عمامه ( زنان و مردان کرد کرمانشاه و کردستان)

ز) کلاغه ( کلاغی)

ژ) تاج

س) مندیل

ش) چاقچور: نوعی چادر موسوم به چادرکمری شبیه چادر زنان عرب با این تفاوت که در قسمت پایین به صورت دامن به کمر بسته می شد.

ص) باشلُق(Bashloq): روسری پارچه یا شال گلدار که آن را ( یالق yayleg) یا باشلق می نامند. Bashlog این شال که معمولا آن را به وسیله دستمال ابریشمی مشکی یا روسری به سر می­بستند و قسمتی از روسری را از زیر چانه رد کرده و به پشت سر می انداختند و به آن یاشماق (yashmaq) می گفتند.

د) اَرَقچی( ن) araqcin (عرقچین) مردانه و زنانه عرقچین مردانه معمولا از پارچه سفید نازکی دوخته می شد و گاهی روی آن با نخ ابریشم « گل » می­انداختند ( خامه دوزی می­کردند) عرقچین را زیر کلاه یا دستار به سر می­کردند.

ض) دستار Dastār پارچه درازی که به دو سر می پیچیدند در بیرجند به آن « فوته و مندیل» یا شال سر هم می­گفتند.

د) کوُسه Kuse: «کُوسه» بافته ای بود چهارگوش مانند بُرد از پشم ولی بسیار لطیف و گرانبها در چهارگوشه آن چهار « بُتّه جقّه» دوخته می شد « کوسه» سراندازی بود لطیف ، گرم و فاخر که اختصاص به طبقات مرفّه و متعّین داشت.

 



2 اردیبهشت 1392