Skip Navigation Links

پای افزارها

3-3-1 پای افزارها[1]

الف: کفش { چاروق کومُخ- نعلین چکمه گیوه چَموش گالش صندل بورک( بانوان بندر)- کفش ساغری: کفشی بود که با چرم سبز رنگ مانند نعلین نوک برگشته بود روی کفش با نخ ابریشم قرمز و زرد و سبز و سیاه گلدوزی می­کردند.

چاروق( چاروغ): پای افزاری است که از یک قطعه چرم قرمز که تخت و رویه آن یک پارچه است تشکیل شده، آن را قالب گرفته و دور دهنه چاروق ( روی پا) را با رشته باریکی از چرم می­دوزند و بقیه آن رشته چرم را از پشت پا به اندازه بیست و پنج سانتی متر یا بیشتر باقی می­گذارند و آنها را به ساق پا می پیچیند و گره می­زنند.(در صفحه زیور آلات و ملحقات توضیح داده شده است)

ب:جوراب{ دولاق جوراب زمستانی ( پشمی ) جوراب تابستانی ( ابریشمی پنبه­ ای)

پ: پی تابه{ پتاوه ( پاتابه) پتک پی تابه پاپیچ پالیک ساق

پتاوه یا پالیک از نخ پشم نازک به عرض 10 الی 15 سانتی متر می بافند و روی آن را با نخ ابریشم با نقش های بسیار زیبا سوزن دوزی می کنند پالیک را به دور مچ و ساق پا می پیچند- این پای افزار بسیار چسب و سبک است و برای راه پیمایی و کار در مزرعه و کوهپیمایی بسیار مطلوب و مفید است.[3]

کفش ساغری: کفشی بود که با چرم سبز رنگ مانند نعلین نوک برگشته بود روی کفش با نخ ابریشم قرمز و زرد و سبز وسیاه گلدوزی می­کردند


 



[1] -میرنیا سید علی – سرزمین و مردم شهرستان درگز – مشهد – سخن گستر- 1381

[2] - ص 128

[3] - ص 129



10 اردیبهشت 1392